maandag 22 september 2014

Hersenwerk voor honden

Ik wilde Amber eens een impuls geven in de huiselijke sfeer. Ze geeft namelijk niks om spelen en kan wel erg sloom en verveeld soms overkomen binnenshuis. En zo oud is ze toch niet.
Niks mis mee zou je zeggen, een rustige hond, die veel slaapt en waar je geen last van hebt en ook geen omkijken naar hebt.
Toch krijg ik het gevoel dat ze wat uitdaging mist.
Op internet staan zelfs filmpjes op you tube met honden die aan hersenwerk doen.
Een erg leuk en goedkope manier is een krat vullen met proppen kranten met in enige  proppen iets lekkers, of er gewoon wat brokjes tussendoor strooien.
Ook is het leuk om closetrollen te vullen met een krantenpropje en wederom een snoepje erin.
Ik zet de krat vol verwachting in de kamer.
En het is raak!
Ze snuffelt tussen de kranten en gaat met haar voorpoten in de krat staan.
Het is leuk om haar nu actief bezig te zien en het stimuleert haar blijkbaar dusdanig dat ze mij aankijkt en
ze gaat sjouwen met haar eigen botjes die ze dan neerploft op haar matje. Ze doet er verder niks mee maar het is leuk om te zien hoe ze nu toch bezig is.
Daarna gaat ze nog wat snuffelen in de woonkamer om te kijken of daar ook snoepjes te vinden zijn.
Dan pakt ze als laatste nog een botje waar ze nooit op kauwt en gaat er als een razende op kauwen tot het botje in z'n geheel is verdwenen!
Met een wel te vreden zucht ploft ze daarna op de bank en gaat dan wat krioelen om een lekker plekje te vinden.
Amber te vreden en baasje ook weer.

Ik heb er de dag daarna wat "zwerfafval"  in het kratje gedaan, lijkt net echt, een lege stevige dropzak, een leeg kartonnen theedoosje met gezonde brokvoer erin. En haar botjes ook in de krat verstopt.
Ze liep vandaag met de lege dropzak in haar bek naar haar matje om deze te "plunderen", de closetrol moest er daarna ook aan geloven.

Een hartelijke groet van Jorie,
en tot de volgende keer!


"Van Poepie tot speurdersgenen"

Leuke uitspraken en anekdotes tijdens de wandelingen met Amber.

"Heeft  "Poepie" poepie gedaan, goed zo".

"Als ik met Amber rennend de berg op ga, zeg ik: "Amber,  "dit is pas superkrachtsport"  en ik daarna Amber hijgend beloon met een snoepje............(Ambers buikje wil ik op deze manier er af rennen)
Maar zo kom ik er achter dat Ambers conditie beter is dan de mijne".

"Tijdens een ochtendwandeling loopt een mevrouw met haar hondje langs en ziet Amber in haar "relaxedstand" op de grond liggen om eens alles heerlijk rondom haar te bekijken.
Ze zegt tegen mij: "Is het hondje wel goed, omdat ze ligt" , mijn hondje doet dat nooit.
Ik zeg tegen de dame: "Nou kijk, het is een Turks hondje en ze vindt dit heerlijk om lekker relaxed liggend of zittend alles te bekijken. Daar geniet ze van.
"Oh, dat wist ik niet" , zegt ze en ze lacht en loopt met haar hondje in haar kielzog weer verder.
Ik kijk vertederend naar Amber, die is zich van geen kwaad of bezorgde blik bewust. Ze kijkt alleen genietend voor zich uit. Ja, wij hebben geen haast!"


"Vaak  loopt Amber op haar gemakkie door het loslooppark en zit er niet veel beweging in.
Ik krijg dan wel eens te horen dat ze vast ouder is dan dat ze in werkelijkheid is. En aan spelen met andere honden doet Amber al helemaal niet.
Maar soms zijn er van die dagen dat Amber veranderd in een snelle rat, rennend voor mij uit, haar neus boven de grond zwevend. Dan heeft ze het op haar heupen en kan ik haar amper bijbenen.
Dan trippelen die slanke pootjes razendsnel over de paadjes als een wervelwind voor mij uit.
Zo wisselt haar Turkse afkomst en haar speurdersgenen elkaar af en is het nooit saai om met haar te lopen".

Langs de slootkant wandelen met Amber is een vermaak voor beiden. De vele kikkertjes die het water doen bewegen of vanaf de kant van de sloot in het water springen vindt Amber reuze interessant. De hele sloot wekt haar belangstelling en je ziet Amber de hele wandeling met haar koppie gericht naar de sloot, vol spanning wat er allemaal te beleven is aan de waterkant en in de sloot. Ze is helemaal in haar element en het is zo prachtig om haar zo te zien genieten. Baasje geniet mee!

"We passeren een file auto's. Door het warme zomerweer hebben de meeste automobilisten het raam open.
Een passerende automobiliste zegt: "lief hondje".

"Meestal vindt Amber het losloopgebiedje en tevens het parkje vlak bij huis maar saai. Ze geeft dat in het begin van de wandeling al aan en loopt met vaste tred dan richting uitgang park naar haar lievelings losloopgebied bij het meer of langs het dijkje met het kikkerslootje.
Toch is daar een verandering in gekomen. Waarschijnlijk omdat ik haar toch minder corrigeer en ze meer vrijheid heeft dan het meergebied waar veel lekkere hapjes op de loer liggen en het drukke verkeer soms langs het dijkje.
In het parkje daar mag ze scharrelen dat het een lieve lust is sinds de komst van de schapen. Het is nu een mooi schoon parkje geworden waar het heerlijk toeven is voor de baas en Amber. Zo kan ze een uur rondscharrelen in het park en verder nog de berg op met haar vele zijpaadjes en dan naar de weilanden toe.
Ik geef haar lekker de tijd om rond te snuffelen en het mooie is dat ze soms een paadje op gaat die ik niet op ga. En dan treffen we elkaar weer verderop. Dan staat ze heel parmantig op mij te wachten alsof ze denkt waar bleef baasje nou?
Ze vindt het heerlijk mij te volgen in de bosjes en dan even verderop er als een haas voor mij uit te schieten.
Ik zie haar koppie dan glunderen. Heerlijk is dat om mijn hondje gelukkig te zien!"



Een hartelijke groet van Jori,
tot de volgende keer!