woensdag 27 december 2023

Een familiegeschiedenis "Betty".

Tijdens de kerstdagen heb ik in één week een boek uitgelezen van 618 pagina's. De dochter schrijft haar familiegeschiedenis vanaf de jaren '50 en '60, op ter ere aan haar moeder Betty en ook om de waarden en normen van hun cherokee afkomst niet te verloochenen maar deze vooral in leven te houden. Het verhaal speelt zich af in Ozark, staat Arkansas in Amerika.
Het is een ontzettend triest familieverhaal maar Betty weet te overleven door haar liefdevolle vader die van cherokee afkomst is en die haar  moed geeft door zijn prachtige lieve verhalen. 
Hij heeft het niet makkelijk door zijn afkomst waarop neer wordt gekeken. Toch probeert hij het beste ervan te maken. Hij heeft vele baantjes maar blijft nooit lang.  Van de argwanende discriminerende dorpsbewoners, zijn er ook sommigen, die hij kruiden geeft voor hun kwalen.  Op het einde van zijn leven, krijgt hij toch een soort van erkenning en worden er lieve anekdotes over hem verteld door de dorpsbewoners. 
Zijn vrouw, Betty's moeder, komt uit een gezin waar incest "gewoon" was. Haar moeder stond het toe dat haar vader haar verkrachte als jong meisje en dit jaren zo doorging. Ze is hier nooit van hersteld en de trauma's blijven haar volgen de rest van haar leven en waar het gezin ook onder lijdt.
Het boek is zo goed geschreven dat je de pijn en het verdriet kan voelen maar bovenal ging mijn hart uit naar de vader van Betty, een liefdevolle man, ondanks alle pech die het gezin overkomt, verliest hij nooit zijn liefde voor zijn gezin.
Betty is zijn oogappeltje omdat ze op hem lijkt, qua uiterlijk. En net als hem wordt ze ook hier vaak om gepest. Hartverscheurend! Terwijl haar zussen en broers allemaal op hun moeder lijken, blank en rossig. 
Ze hebben een ingewikkelde relatie onderling. En later in de geschiedenis ontwikkeld dit naar nog meer treurnis en verdriet. 
Een boek die je als mens wat doet. De mensheid in zijn algemeen en wat we elkaar aan  doen. En de kracht die je in jezelf kan vinden om door te gaan zoals Betty die haar eigen weg uiteindelijk vind en zich vrij maakt. Een boek vol offers, overwinning en hoop.

We gaan naar het nieuwe jaar toe en ik neem dit boek voor altijd mee in mijn hart!

Een hartelijke groet van Jorie en tot de volgende keer!




dinsdag 5 december 2023

Een bijzondere wandeling en kerstgevoel

Ik trek mijn wandelschoenen aan om weer even wat aan de conditie te doen. Loop langs mijn lievelings route, het dijkje op. Er is hier altijd zoveel te zien. Weilanden met Belgische trekpaarden happend van de droge hooi opgerold in het plastic. Reigers, broedende ooievaar in het voorjaar, eenden, nijlganzen die al weer vertrokken zijn naar Zeeland, Spanje of de Britse eilanden, want ik zie ze niet meer in de weilanden. Koeien zijn inmiddels ook van het land gehaald. Alleen de paarden staan het hele jaar rond in de wei.
De schattige kastanje rode kleurige varkens zijn helaas naar de slacht gegaan maar hebben een heerlijk vrij en gelukkig maar kort leventje gehad vanaf eind maart tot november op twee plekken waar ze heerlijk konden scharrelen. Volgend jaar zullen er vast wel weer nieuwe roodbruine schattige varkens staan om de Bereklauwen in te dammen.
Spelende honden in het losloopgebied, er is altijd wat te zien. Ook een rood jong katje langs de weg in het gras speurend naar een kikkertje of muisje. Als ik het schouwspel gade slaat dan heeft ze me in de gaten en komt mauwend op me af. Ik hurk om haar te aaien en dan zit ze plotseling op mijn benen te spinnen en te krioelen. Ze bijt wat op de topjes van mijn vinger en ze krijgt er geen genoeg van, ze krioelt erop los. Wat geniet ik van dit schattige poesje. Zo vol overgave naar het leven en zichzelf.  Ik krijg er tranen van in mijn ogen. Zo geniet ook ik tussen mijn tranen door van dit prachtig schepseltje. Dan is het tijd om weer verder te gaan mede door de kramp in mijn benen. Ik zet haar voorzichtig neer. Toch wil ze het nog een keertje weer proberen en springt ze voorzichtig weer op mijn schoot en geniet ook ik weer even van dit cadeautje dat letterlijk in mijn schoot valt! Later bedenk ik dat ik het graag op die manier wil, een hond die mij uitkiest omdat het voor het dier de goede energie is, waar ze zich lekker bij voelt en vertrouwd. Het raakte mij ook dat dit katje zo op haar gemak bij mij was en dat ik dus daardoor ook kon ontspannen en genieten.  Er lopen wel vaker katten langs mijn wandelroutes en als ik dan hurkte kwamen ze wel aanlopen en mouwen maar verloren ze gauw hun interesse. 
Ja, dit was een echte klik, zo bijzonder!!! En als ik dezelfde route weer terug loop, is daar op een andere plek het zelfde rode katje weer. Ze heeft mij dit keer niet in de gaten, ze loert op een prooi, even later springt ze er bovenop en heeft ze een muisje in haar bek, die ze gelijk opeet. Dat doet mij meteen denken aan Amber die altijd op muizenjacht was en ze dan ook direct opat. 

Later op de dag doe ik boodschappen en zie ik in de etalage van een bloemenzaak een gezellige kerstetagère, die ik al eerder bewonderde. Bovenop staan  3 mini kunst kerstboompjes, een lichtje en een grappige eland met de poten bungelend over de rand en een dennenappel tussen de voorpoten. Beneden op het plateau twee glas geblazen vogeltjes met bruin, zwarte en witte spikkeltjes.
Nu staat het kerst tafereeltje op de salontafel, een mooie harmonieuze tafereeltje. Het klopt gewoon, de sfeer, de kleuren, wat staat dit leuk zo, Het is genieten als ik hiernaar kijk, lezend met een boek op de bank. 

Dat een gewone dag zo bijzonder kan zijn, dat geeft mij een warm kerstgevoel!

een hartelijke groet van Jorie en tot de volgende keer! En fijne kerst!