Korte verhalen, gedichten en leuke anekdotes over gewone alledaagse dingen uit het leven van een schrijfgrage vrouwelijke single.
zondag 28 november 2021
"kwade buurvrouwen"
Bestaan er nog goede tandartsen?
Ik heb voor het eerst een negatieve beoordeling achtergelaten, zo geïrriteerd was ik, dit is mijn 3e tandarts en het wil niet lukken om gewoon een klantvriendelijke, goed communicerende tandarts met een professionele houding te krijgen!
Ik heb vroeger heel lang een tandarts gehad die nooit wat zei, maar toch had ik vertrouwen in hem door zijn aandachtige/gefocuste trefzekere en tevens voorzichtig handelen.
Toen hij met pensioen ging en ik verhuisde ben ik dus weggegaan.
Maar om terug te komen op mijn laatste tandarts, het lijkt net bananensplit, je weet wel, op tv werden mensen voor de gek gehouden, en daar trapten ze altijd in omdat mensen nooit ervanuit gaan dat ze voor de gek gehouden worden. Het is altijd de ander en nooit jezelf die dit overkomt namelijk en dan ook nog op tv.
Als mij dus een situatie overkomt die zo surreëel overkomt, ben ik eigenlijk te verbouwereerd om hier iets van te zeggen en ga ik net als bananesplit, lachen of meedoen als een boer dat "kiespijn" heeft. Een erg ongemakkelijke situatie. Ik beland in een spoor waar ik niet in wil belanden.
Terug te komen op het voorval.
Omdat het mij ook niet lekker zat heb ik eerst maar eens een aardige brief geschreven. Dat ik teleurgesteld was en dat ik ontevreden was. Ik verwachte een meer professionele houding, klantvriendelijkheid en duidelijke communicatie.
De tandarts beloofde beterschap, niet dus.
Geen spiegel maar ze zou het doorgeven aan de tandarts.
Toen ik bij de tandarts kwam voor controle, was het een herhaling van de zelfde situatie. He enige verschil was dat hij met een spiegel aan kwam. Hij kon niks vinden en zei . Doet het zeer bij zoet, zuur koud of warm? Bij zoet zei ik.
Heb ik eens tinkende adem misschien of is hij lui?
In ieder geval was er niks te vinden en moest maar even aankijken. Na 5 minuten was ik weer uit de tandartsstoel. Maar het zat me niet lekker dat ik na mijn uitleg van de kies naast de hoektand beneden, links, de handspiegel toch uitgereikt kreeg om dus aan te wijzen waar precies dan de pijn zat. Ik deed keurig wat hij vroeg en ook dat ik zei heeft u dan een spiegel, voelde ik mij zo een oen, in een verkeerd toneelspel, waar ik vrijwillig aan mee deed. Om me rot te schamen. Maar de tandarts vond ik nog meer een onprofessionele kwast. Na dit voorval was bij mij de bom gebarsten.
Na het een tijdje te hebben laten bezinken was ik nog steeds boos op zo veel onprofessionaliteit. Wat kon ik in de toekomst nog meer verwachten van hem en de mondhygiëniste? Hier had ik dus geen zin meer in om aan deze surrealistische toneelstukjes in de toekomst mee te doen. Het was nu klaar. Geen ongemakkelijke situaties meer.
Drie jaar bij deze tandarts geweest, met hun smoelenboek, balie-onvriendelijke receptionistes of geen bezetting, verkeerde foto's, geen uitleg, na een eerlijke brief van mij en hun belofte op verbetering (niet dus). Was de maat vol en dus heb ik voor het eerst een negatieve feedback gegeven via google en kreeg er zelfs 100 likes voor. Voor mijn zelfvertrouwen en kwade kop werkte dit in ieder geval prima.
Nu op zoek naar een gewone tandarts, waar ik met een gerust hart, op de stoel kan liggen, zonder me te ergeren of af te vragen wat er nou weer aan de hand is.
Volgend jaar ga ik op zoek. Begin van het nieuwe jaar lijkt mij een positief begin van het nieuwe jaar en heb ik weer een beetje moed om in die stoel te liggen en dan zonder poespas.
een hartelijke groet van Jorie en tot de volgende keer!