donderdag 27 juni 2013

Een slaapplaats boven de Clematis


Deze week ontdekte ik twee koolmeeskinderen schuilend voor de nacht achter de schutting van de Clematis! Twee donkere donzige bolletjes dicht bijelkaar, zo schattig.
Overdag zag ik al een koolmeesje bovenop de schutting zitten en ernaast trippelen, want er is namelijk een smal balkje van zo’n tien cm vrij waaraan het houten rek is bevestigd voor de Clematis. Achter het houten balkje is een betonnen muurtje als afscheiding met de buren dus de koolmeesjes zitten veilig tussen het betonnen muurtje en de schutting die een beetje uitsteekt zodat ze er heerlijk achter kunnen verstoppen.
Nu zag ik een dag later dat ze er weer zaten terwijl het nog geen eens donker is, het was pas 21.00 uur.
Jonge koolmeesjes verlaten na ongeveer 20 dagen hun nest om uit te vliegen. Ze keren niet weer terug in hun nest. Het hele nest vliegt dan uit en binnen 1 week leren ze wormpjes en maden te eten, na eerste paar dagen nog gevoerd te worden door de oudermees.
Daarna keek ik de avond daarop reikhalzend uit of de koolmeesjes weer op hun slaapplekje waren te vinden, helaas ze waren er niet. Ik miste ze nu al,  leid ik misschien aan een leeg nestsyndroom? Kan dat ook want ik heb namelijk helemaal geen kroost en dus stopt mijn bloedlijn. Mijn genen gaan niet door maar misschien zijn het gewoon de hormonen wel die opspelen en zich eventjes willen laten horen, door uitspraken als schattebouten, schattig,  het bemoederen van de koolmeeskinderen alsof het mijn eigen kinderen zijn. Dit hoort toch duidelijk bij de categorie Oestrogeen = vrouwelijke hormonen. Of het zou misschien de testeron hormonen zijn die zijn mannelijk en laten meer actie zien;  het bespieden van de vogeltjes. Alles is mogelijk, een mix van beide in dit geval waarschijnlijk, denk ik.
Daarom is elk jong vogeltje, katje, hondje, you name it, bij mij van harte welkom! Zo, krijg ik  toch nog iets van een kloekerig gevoel over mij.
Dus ik bijna de hele avond bezig met het onbespied loeren naar de slaapplek van die schattebouten of ze nog komen. Ja, nou kan hij welweer, het is mooi geweest, nu gaan we stoppen, waar zijn we nou helemaal mee bezig, dit gaat hem niet meer worden, breng ik mijzelf in herinnering, have a brake, have a kit kat. Ik neem nog een kop thee en dacht, ja dit is dus “ loslaten” in het klein, de natuur zijn gang laten gaan............
Zou je net zien, vanavond, keek ik weer toevallig eventjes; echt ik zweer het, zeer toevallig, en ja hoor ik zag één bolletje wol zitten en ik kon het niet nalaten om te zeggen, och goh, wat een schattebout…………..

Een hartelijke groet van Jorie,
Tot de volgende keer.

Opmerking: later de koolmeesjes ook weer met z'n tweeën gespot 
                               


zaterdag 22 juni 2013

Waar is de zomer nou?



Afgelopen week hadden we eindelijk eens weer wat hogere temperaturen en kon de zomer eindelijk beginnen maar de zomer was nog geen dag jong of de regengoden hadden het al weer voor het zeggen want we zitten aardig in een regendip. Bah, om chagarijnig van te worden! Ik had al zomerse inkopen gedaan voor de hele week en keek uit naar zwoele zomeravonden. Dan kook ik liever niet en maak dan graag bijvoorbeeld een Griekse salade, met een stokbroodje met geitenkaas of kruidenboter erbij en een glaasje wijn (Portugiesischer Rose Lieblich). Ik opgetogen naar de Lidl voor mijn wijn en verse stokbrood. Ze hebben daar allerlei soorten verse broodjes, van crossaintjes zonder of met chocolade, meergranenbroodjes met zonnebloempitten of allerlei zaden, kaiserbolletjes of knapperige pistoletjes. 
Mijn Griekse salade smaakte heerlijk met het stokbroodje en de wijn. En ik genoot zeker. Maar het bleef maar bij 1 avond en dat was het, de rest van de week was het regen en nog eens regen.Waar is nou die zomer toch? Kom ie nog, vraag ik me vertwijfeld af, is het weer zo van slag tegenwoordig dat we alle seizoenen gewoon 1 maand vooruit moeten schuiven, een herberekening van onze jaarkalender en seizoenen? Ik denk dat ik dat maar ga doen, voor mij begint de zomer gewoon 1 maandje later. Kijk, dan heb ik het nog te goed, als iedereen het gehad heeft, zit ik nog lekker "te zomeren" terwijl iedereen al weer in de herfst zit. Ja, hoor dat ga ik doen. Ik verheug me dus nu nog lekker op de komende zomer, laat maar komen die zwoele zomeravonden!

Een hartelijke groet van Jorie,
Tot de volgende keer.


donderdag 20 juni 2013

"Koolmeesgezin"



 Ik heb een koolmeesgezin als benedenburen, de kleintjes komen soms bij mij op bezoek.
Hun wereldje wordt iets groter maar nog veilig genoeg dichtbij.
Hun nest is in de heg vlak onder mijn balkon.
Ze wippen eventjes in het rek waar de Clematis zijn mooie bloemen heeft hangen,
maar als ze mij zien, vliegen ze verschrikt weg.
Het is een vertederend gezich en ik geniet ervan.
Deze koolmeeskinderen zijn gauw groot en nog even en ze vliegen de weide wereld in.
Tot die tijd kan ik nog genieten……………….

Kan het zijn dat mijn logee de koolmees de vader is van dit gezin? Ik kom er nog niet achter maar het zou kunnen en dat vaders roept: "zeg kinderen, niet te ver weg hoor tot de Clematis en dan weer terug!"

Een hartelijke groet van Jorie
Tot de volgende keer.


Onweer



Hoor het onweer met knallende slagen beuken door de lucht,
de vogels blijven ijverig hun lied zingen, door niks gedeerd.

De donder en de bliksem, eeuwig samen op pad en dikke vrienden,
ze brullen om het hards en vieren feest in het “café”,
waarbij de vogels zich als publiek vermaken.

Daarna volgt de regen gedwee.
Zij vouwt haar natte gordijn open en ook zij kan er wat van,
als een "tropische" furie gaat zij te keer.

Niks geen mak lammetje,
Nee, zij laat van zich horen.

Zij is een ware regengodin en vult het hele luchtruim.
Als zij weer wat “zachter” en "milder" is geworden,
geeft zij lang daarna nog een heerlijke koele regenvloed als troost voor de groene aarde.

Tot zij uitgeput is en er geen druppeltje meer uit haar vloeit.
De donderslagen en de bliksem hebben zich ook uit het "café" teruggetrokken.

En alles is weer even rustig als het was.

Hartelijke groet van Jorie,
tot de volgende keer.

zondag 16 juni 2013

Lang leve de Blokker treinkaart


Vandaag zou het een regenachtige dag worden volgens de weerman en aangezien ik nog een Blokker treinkaart had, was een dagje Hoog Catharijne een goede bestemming.
Toen ik opstond en de gordijnen open schoof zag ik een stralend blauwe lucht!
Dus mijn plan kon ik acuut omzetten in een buitendag. Ik had wel erg veel zin de tips te volgen die in het blad “spoor” van de NS stonden, een route bijvoorbeeld via het oudste winkelstraatje, de Twijnstraat, nu een vrolijke bedrijvigheid van alternatieve cafeetjes en de lekkerste adresjes, of de Winkel van Sinkel a/d Oude Gracht, was ooit het eerste warenhuis van Nederland en nu kan je er heerlijk koffie drinken met iets lekkers, de Lijnmarkt met allemaal inspirerende winkeltjes, of de volksbuurt “de zeven Steegjes”, bestaande uit 11 smalle straatjes, gangetjes en steegjes waar vroeger arme gezinnen woonden, het grootste gezin telde 21 kinderen.
Op het station stond de dubbeldekkertrein al gereed van 8.49 uur en toen ik een plekje wilde zoeken in de overvolle trein bleek dit een hele zoektocht want deze treinen zijn zo onvoordelig ingedeeld dat je algauw op schoot bij iemand anders zit of je zit met de benen van de overburen in de knoop. Gelukkig heb ik niet al te lange benen en de medereizigsters hadden voor de verandering ook niet zulke lange stelten dus we konden krapjes aan met ons drieën boven in de trein in een hoekje zitten.
In Zwolle een snelle overstap en vervolgens naderen we Utrecht maar de lucht is onheilspellend donker geworden. Als ik uitstap plenst het! Dus mijn plan besluit ik weer om te zetten en ik duik Hoog Catharijne in. Ik wil naar La Place van Vroom & Dreesman en zie onderweg allerlei kortingen in de kledingzaken. Bij Didi snuffel ik nog wat en koop een groene broek voor slechts zestien euro. Die is mooi meegenomen.
Daarna heb ik zin in een kop koffie. Net als ik Vroom & Dreesman in wil lopen zie ik een heel stuk strak blauwe lucht! Eventjes bedenk ik me dat het vast niet lang mooi weer zal blijven aangezien ze dit voorspeld hadden en ik dan maar Hoog Catharijne ga doen.
Maar als ik nogmaals naar blauwe lucht kijk, besluit ik voor de NS spoor tips te gaan en door de stad te slenteren met een strak blauwe lucht boven mij. Ik loop door naar buiten en laat Hoog Catharijne achter mij en ook mijn misschien misgelopen koopjes, maar dat deert mij niet, ik voel me vrij!  Ik besluit naar de Winkel van Sinkel te lopen aan de Oude Gracht. Ik loop het café straal voorbij, het valt ook niet op, nee, het is een kolossaal gebouw met pilaren alleen de naam valt niet zo op. Na de regen zitten er heel optimistisch weer een paar mensen op het terras.  De stoeltjes zijn van plastic en al weer droog dus ik voeg me ook bij de optimisten in het zonnetje.
Een verrukkelijke cheesecake met bosbessengelei en koffie verkeerd gaan er lekker in. Als ik naar het toilet ga zie ik het grote café nog even van binnen, wat een gebouw, zo groot, haast pompeus, waar ik niet zo van hou, maar het maakt wel indruk;  boven een galerij en een mooie wenteltrap naar andere zalen, en als ik naar het toilet ga moet ik helemaal naar beneden dalen en kom ik lijkt het wel in een “catacombe” terecht, met enorme kelders met bogen en dikke muren. Even knijp ik ‘m omdat de toiletten wel erg afgelegen liggen maar ik loop dapper door en kom uiteindelijk bij het damestoilet. Ik ben rood in mijn gezicht geworden van de zon.
Als ik weer buiten ben dwaal ik wat door de stad, richting de alternatieve route van NS spoor. Ik vermijd de drukte en loop al gauw langs een gracht met een oud gebouw en veel bomen, en loop door de wijk Museum Kwartier, langs het Catharijne museum, een voormalig klooster gebouwd in de 15e eeuw door de Karmelieten (rooms-katholieken) ziet er indrukwekkend uit. Ik vervolg mijn weg en maak een foto van een slaperige kat die in de etalage ligt van een café met de naam het Proeflokaal en gesloten blijkt. De kat ligt naast de toonbank en wat potten,  het is een grappig gezicht. Als ik een foto maak, zegt een Chinese toeriste in het Engels , is he all right? Yes, he is only very sleepy, zeg ik en ze maakt ook een foto van de kat. We moeten beiden lachen om die gekke kat in de etalage. Ik kom uit in de Twijnstraat en zie een moderne witte Londense dubbeldekker bus die met een slakke gangetje in een klein steegje verdwijnt. Ik wil de bus op de foto hebben want een Utrechtse stad met een Londense bus dat vind ik een fotoshot waard.
Daarna neem ik een drankje op het terras bij Café De Poort, midden op de Tolsteegbrug (vanaf de middeleeuwen één van de vier toegangspoorten van Utrecht), een mooie plek  met uitzicht op de Oude Gracht. Aan de andere kant ligt ook een schattig kleine cafeetje. Ik geniet zo slenterend door de heerlijk rustige steegjes en de sfeer proevend,  die goed voelt; een vrolijke levendigheid van (jonge?)ambitieuze mensen met toekomstplannen  in deze stad waargemaakt of nog waar gaan maken en ook een relaxte sfeer, in dit gedeelte van de stad met haar sfeervolle rustig "ademende" steegjes van vroeger in een nieuw jasje gestoken en opgepimpd. Ik kom helemaal los van alles en laat de stad Utrecht heerlijk bezit van mij nemen of ik van haar? Het voelt als vakantie, heerlijk. Het valt me op dat het zo’n schone stad is, geen afval of graffiti te zien en de pandjes en oude huizen zijn goed onderhouden en gerestaureerd. Via de Oude Gracht en de Lijnmarkt loop ik verder, maak nog een fotoshot van een steegje met schattige opgeknapte huisjes met buiten neergezette potten, een bankje en opgehangen schilderijtjes aan de muur. Ik loop een tweede hands winkel binnen, even snuffelen naar een plantentafeltje voor het balkon,  uiteindelijk koop ik een lichtgewicht pocket van Yvonne Kroonenberg, humoristisch leesvoer voor in de trein.
Van al het lopen heb ik nu wel trek in iets en wil op een terras zitten maar de keuken is helaas gesloten en omdat ik niet langer meer wil lopen besluit ik toch nu dan maar naar La Place te gaan in Hoog Catharijne. Ik schep een verse rauwkostsalade op mijn bord en neem er stokbrood bij met kruidenboter met verse jus en een muntthee, mijn avondeten en galgenmaal tegelijk maar het is dubbel en dwars genieten, alles is vers!
Moe maar voldaan ga ik met de trein van 17.50 uur rechtstreeks weer naar huis.

Een hartelijke groet van Jorie,
tot de volgende keer.



zoekplaatje: waar is de kat
cafeetje op de Tolsteegbrug

een lommerrijke gracht 
een rustiek straatje
                  
       









maandag 10 juni 2013

Onverwachte kennismaking met vriendin van mijn logee de koolmees

.
Ik had voor het laatst in maart geschreven dat mijn logee de koolmees nog af en toe met de vrieskou zijn warme winterverblijf opzoekt.
En toen eindelijk de vrieskou wegbleef was mijn logee ook verdwenen.
Nu was ik aangenaam verrast toen mijn logee eind vorige week op een avond weer verscheen en vrolijk kwetterend met z’n vleugels druk fladderend op de waslijn z’n warme winterverblijf aan het introduceren was aan zijn nieuwe vriendin!
Zij zat op de reling van mijn balkon, een schattig rond bolletje, zo te zien een jong exemplaar.
Maar ze bleek nog niet echt onder de indruk van het verblijf. Toen ik vanuit mijn keuken het tafereeltje gadesloeg, zag ik later dat ze toch in het nestkastje was verdwenen maar ze had wat moeite, zo te zien, om eruit te komen. Want het ging wat moeizaam, haar mollige lijfje wringde ze door de opening naar buiten. Dat is het laatste wat ik gezien heb van het tweetal.
Ze heeft blijkbaar het verblijf uit praktische overweging, wie kan haar geen ongelijk geven, afgekeurd.
Toch mooi om mijn toffe held nog eens te zien met zijn nieuwe vriendin!
Ach, en zo kan ik toch rustig gebruik maken van mijn balkon en hoef ik geen extra aanpassingen te doen om het stel niet te storen in hun broedperikelen en zo lost alles zich weer vanzelf op.
Inmiddels is mijn balkon een lust voor het oog, allemaal bloemen.
De Clematis doet het overdadig goed met haar prachtige paarse bloemen. Niettemin is de Clematis wat gevoelig voor luis want de Verbena (ijzerhard) had hier geen last van maar met de oceanfresh glasreinigerspuitbus maak ik korte meppen hiermee.
Verder heb ik nog 2 Salvia’s (Salie)  erbij gekocht die naast de Clematis op de plantentafel staan. Ik wilde een kruidsoort hebben omdat dit de luizen op afstand houd.
Verder bloeien nog steeds de lobelias en de violen geweldig, ook verschijnen er witte bloemetjes uit het gipskruid. De Hosta groeit gestaag en het bonenkruid geurt er tussendoor.
Mijn balkon is nu echt af. En ik kan er van genieten! Aankomende dagen wordt het wat warmer dus dan kan het weer.

Hartelijke groet van Jorie
tot de volgende keer.