Hoor het onweer met knallende
slagen beuken door de lucht,
de vogels blijven ijverig hun lied
zingen, door niks gedeerd.
De donder en de bliksem, eeuwig
samen op pad en dikke vrienden,
ze brullen om het hards en vieren
feest in het “café”,
waarbij de vogels zich als publiek vermaken.
Daarna volgt de regen gedwee.
Zij vouwt haar natte gordijn open
en ook zij kan er wat van,
als een "tropische" furie gaat zij te
keer.
Niks geen mak lammetje,
Nee, zij laat van zich horen.
Zij is een ware regengodin en vult
het hele luchtruim.
Als zij weer wat “zachter” en "milder" is geworden,
geeft zij lang daarna nog een
heerlijke koele regenvloed als troost voor de groene aarde.
Tot zij uitgeput is en er geen
druppeltje meer uit haar vloeit.
De donderslagen en de bliksem
hebben zich ook uit het "café" teruggetrokken.
Hartelijke groet van Jorie,
tot de volgende keer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten