woensdag 9 augustus 2017

Zachtaardige stille vredes strijders

Een boodschap doen, even tussendoor
toen was daar een jongen die mij hielp
met mijn mandje

ik zei ga maar voor hoor
je hebt haast niks

Ach jij hebt toch ook niks
zei hij
Nou is het mijn beurt om vriendelijk
te zijn zei ik

Dat is mooi zei hij en glimlachte
met in zijn ogen warme lichtjes
Vriendelijk zijn in de supermarkt
was hardop zijn antwoord

Ja, overal als dat kan dat zou mooi zijn
antwoorde ik

Toen hij afgerekend had 
glimlachte hij nog even naar me
zijn ogen meenden het

een glimlach is het mooiste geschenk
wat een mens kan geven 
Eventjes een moment maar

Het is gratis, zo simpel, haast gewoon
maar die simpelheid, gewoonheid
daar gaat men vaak aan voorbij

maar het is een geschenk
en heus niet zo gewoon
als je het maar weet op waarde 
te schatten

Het is een klein gebaar 
een hart wordt weer eventjes verwarmd

Zelf ben ik wat scheutiger geworden
de laatste tijd,
met het geven van kleine 
hartverwarmertjes 

maar nu was daar een momentje
van twee gelijkgestemden

Vredige zachtaardige stille vredes strijders
In een snelle wereld 
eventjes het moment gepakt 


De wereld heeft  meer stille vredes
strijders nodig

Misschien dat er dan een vredig utopia  kan
zijn



Een hartelijke groet van Jorie
tot de volgende keer!


dinsdag 1 augustus 2017

"Telkens weer"

"Telkens weer"

Telkens weer, het houd niet op
krijg ik de waan van iedereen,
over mij heen
Telkens weer, het houd nooit op

Dan is er die ene dag
dat het stil is, in mij.................
de waan van iedereen,
raast langs mij heen!

Eens was er ooit een rots
waar ik mij veilig bij kon schuilen
Maar nu was dan die ene dag 
dat ik zelf die rots kon zijn.........

Ik ben nu de rots, de stille rots
en geloof weer in mijzelf 
Nu laat ik de razende rivier
langs mij stromen.............
en verder gaan..............

Wat een mooi geschenk om dit 
weer te mogen te voelen na zo'n lange tijd
Hoe razender de rivier ook zal zijn
hoe stiller de rots in mij,
en een glimlach in mij 

Ik weet nu wie ik kan zijn 
een stille kracht in mij............

Laat iedereen maar hun wanen volgen
ik laat hun gang nu gaan en weet gelukkig beter
Want in mijzelf is daar die rots
en laat de razende rivier nu langs mij gaan

Telkens weer nu weet ik
de rots heeft er altijd gezeten 
een stille kracht, verborgen
Mijn vertrouwen geheeld 

Laat de rivier maar razen 
laat iedereen maar razen
de rivier stroomt nu langs mij heen
en ik weet gelukkig beter

Ik hoef alleen maar stil te zijn
telkens weer...................

een hartelijke groet van Jorie
tot de volgende keer!