Sneeuw valt naar benee,
eerst één vlokje, langzaam ..........dwarrelend naar benee
Traag volgen meer witte vlokjes,
als schaapjes naar benee
Natte sneeuw, het bestaan o, zo kort ............
in de lucht zijn de vlokjes nog donzig en wit
Maar ze weten niet van hun ijle bestaan.
Ze vallen bij hun nijvere arbeid,
om naar benee te geraken,
meer en meer uitéén.
En dan is het gedaan.
definitief geschoren.
Niets meer over dan een natte druppel
Verdreven uit hun baan naar benee....................
een vies kaal motregentje.
Alleen nog maar een restje,
van het eens zo donzige wol.
Maar er is geen trui meer van te maken
Alleen een paraplu biedt uitkomst,
in deze troosteloze misère
Een hartelijke groet van Jorie
en tot de volgende keer!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten