vrijdag 14 juni 2024

Koolmeesnest juni 2024

Rond  20 mei zag ik activiteiten rondom het nestkastje op het balkon. En ja hoor ik kon het hele proces zien van het mannetje die het vrouwtje koolmees van voedsel voorzag. En later beide ouders druk aanvliegen van rupsjes voor hun kroost. Zo mooi...........  Ik hield het scherp in de gaten of de beide ouders nog steeds af en aan vlogen. Soms zag ik dagen niet moederkoolmees en was alleen vader in de weer. Of andersom. Wat had ik een bewondering voor beide koolmeesouders voor deze zware klus

Tot gisteravond zag ik het moederkoolmees niet meer savonds op het nest verschijnen. De koolmeesjes hebben wel gepiept. Ik schat dat er maar 2 koolmeesjes te horen waren. De één altijd een fel getjilp en de ander een wat zwakker gepiep er achteraan. Smorgens was alles doodstil. Toch zag ik nog wel een flits van een koolmeesje op de reling van het balkon. Maar ik kon niet zien of het moederkoolmees was. Ze vloog na een tijdje weg. Het leek een vrij klein koolmeesje maar moederkoolmeesje was ook niet zo groot. Waarschijnlijk haar eerste nestje. 

Maar nu was de laatste activiteit gisteravond dus. 

Ik opende met trillende handen het nestkastje vanmorgen en was er op voorbereid twee kleine koolmeesjes te zien verkleumd door de kou en zonder eten. Of dood in hun nestje. Ik keek en zag een gevederd klein koolmeesje liggen met de oogjes dicht en snaveltje toe. De tranen sprongen me in de ogen. Deze had het niet gered. Het andere koolmeesje bleek het jong te zijn die ik waarschijnlijk op de reling zag vanochtend.

Och wat deed mij dit verdriet. Ik schrijf dit met tranen in mijn ogen. Ach er gaat van alles door mij heen. Dit vogeltje heeft ook gevochten maar ondanks dat het helaas niet gered. De felle was sterker en kreeg het meeste voer. 

Ik denk opeens aan mijn overleden zusje, zij was 14 dagen oud toen zij als couveuse babytje het niet overleefde. Gevochten en het toch niet gered. Daar zat vast de diepe pijn die ik voelde ook mee te maken hebben............  onbewust blijf ik dit met mij meedragen en komt het nu dus eventjes fel naar boven.

Ik heb het nestje eruit gehaald en afscheid van het dappere beestje genomen. Ze is weer in de natuur opgenomen met nestje en al in de tuin onder mijn balkon. 

Slaap zacht mijn lieverd.


een hartelijke groet van Jorie                                                                                                    en tot de volgende keer


















Geen opmerkingen:

Een reactie posten