dinsdag 27 mei 2014

Ik ben helemaal Zennnnnnnnnnnnn .............

Vergeleken met vorige week ben ik al een stuk relaxer en zekerder met Amber als ik haar los laat lopen.
Ze volgt me wanneer ik haar roep als we de heuvel op gaan langs de snelweg en ze mij het hele paadje volgt of voorop loopt. Ik doe nu dus alsof ik "de roedel" ben en kijk niet op of om en stap zelfverzekerd en genietend door want ik wil bovenal genieten en geen stresskip zijn. Daarom zeg ik af en toe hardop Zennnn ... Zennnnn en nog eens Zennnnn en ga met mijn handen naar beneden naar de aarde toe, dat gebaar maakt mij rustig en het werkt ook nog eens op de lachspieren. Erg ontspannend dus. Ja, ik moet er wat voor over hebben om een rustige roedelleider te zijn..............en wat al niet meer (duidelijk, zelfverzekerd, positief en leven in het hier en nu)
Dit gevoel dat Amber mij nu volgt dat geeft mij zelfvertrouwen en sterkt mijn roedelleider zijn!
Glimlachend loop ik met Amber het pad af. Maar ik ben wel voorzichtig en preventief want ze kan wel nog steeds zo oversteken dus doe ik de riem om daar waar nodig is. Ook als ik op een bankje zit en een nest van een waterhoen voor ons boven het water uit steekt. Het blijft een jachthondje en ik wil geen zielige vogels in Ambers bekje hebben.
Dus ik oefen me suf om een goed roedelleider te zijn. Ook door me positief op te stellen en ben me vooral bewust wanneer ik dat niet ben!
Het is leuk te zien dat Amber geniet in de natuur dan is het gewoon een heel ander hondje. Staart omhoog en koppie fier of neus ruikend op de grond.
We lijken wel wat op elkaar, zo samen genieten we van de natuur.
Het lijkt me heerlijk om er in de toekomst een hele dag met haar erop uit te trekken in de natuur maar voor nu is dat nog te veel. Eerst maar kleine korte wandelingen van een uur.
Wij redden het wel met z'n tweeën.
Het fluitje gebruik ik wat minder omdat ik las dat honden een erg goed gehoor hebben kan Amber mij met gemak horen, ook al heb ik geen harde stem. Op het moment suprême wanneer Amber moet komen roep ik 1 keer vriendelijk maar duidelijk,  soms nog een keer,  en loop dan ferm en genietend in het hier en nu door als een roedelleider. Dat Amber weet dat zij moet komen is al voldoende! Zo mooi.  Het fluitje neem ik nu mee voor noodgevallen.
Het wordt al leuker om roedelleider te zijn.

Een hartelijke groet van Jorie,
tot de volgende keer.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten