dinsdag 28 januari 2020

Ooit een "normale" tandarts ontmoet?

De zoektocht naar een "normale, klantvriendelijke, professionele tandarts lijkt niet op te houden. Ben er wel een beetje klaar mee eigenlijk.
De vorige tandarts laste steeds pauzemomenten in tijdens een behandeling: ze stopte terwijl ze bezig was met de behandeling in mijn mond en keek dan naar buiten. Ging weer verder, stopte en keek weer naar buiten. Dat ging zo een paar keer door.
Dit vond ik zo akelig en onprofessioneel overkomen dat ik mij letterlijk niet in goede handen voelde. Toen ik de kamer uitliep, kon ik niet geloven dat een tandarts zo te werk kon gaan.
Ik was perplext, ik trilde ervan. Heb mezelf moed ingesproken  en ben teruggegaan naar haar om dit uit te spreken. Zij kon hier niks aan doen zij ze, zo was ze, en daarmee was de kous wat haar betreft af! Geen opgaven van reden alleen dat ze dit niet kon veranderen. Haar hele houding was koel en afstandelijk. Beslist geen uitnodigende vriendelijke tandarts. Terwijl het op het oog twee leuke frisse meiden waren die een eigen praktijk hadden en er op hun site werd geroepen dat er alles werd gedaan om een basis van vertrouwen te creëren. Waarom zou ik blijven bij deze onvriendelijke tandarts die alles behalve vriendelijk was, en dit was nog maar het tweede bezoek. De optie die ik voorstelde om naar haar collega te gaan, wees ze af, omdat het niet veel uit zou maken! Ben benieuwd hoe lang deze praktijk nog goed kan lopen op die manier.

Mijn zoektocht was dus nog niet teneinde helaas. 
Dus op naar een nieuwe tandarts. Weer vol goede moed dat wel want zo moeilijk is het toch niet om een vriendelijke doodnormale tandarts te krijgen toch met de juiste zorg?
Dus wel.
De volgende praktijk hield er een "smoelenboek" op na. Van elke klant maakten ze een foto van het gezicht.  Nog nooit van gehoord maar a, la als ze dat nou handig vinden. Het levert alleen wat meer werk op, waar ik geen last van heb.
Maar deze tandarts deed aan dubbelcheck. Door de foto 's van het hele gebit, gemaakt door de vorige tandarts te controleren op echtheid, of ze daadwerkelijk met mijn gebit overeenkwamen, met gaatjes en al! Dit duurde een eeuwigheid. De normale gebitscontrole stak hier maar schrieltjes bij af, alsof het een haastwerkje was.
Dat ze mij naar deze nieuwkomer hadden verwezen was ik eigenlijk niet blij mee. Ik had me ingeschreven bij toen nog twee tandartsen die de praktijk runden. Dus de volgende keer heb ik gezegd dat ik kwam voor één van de oorspronkelijk tandartsen, "de nieuwkomer was toen nog niet in beeld namelijk en daar was toen  mijn keuze niet op gevallen, zal ik maar zeggen. Dus kon ik hier beleefd vanaf komen gelukkig.
Maar wederom ging er iets niet "normaal" : de tandarts wilde van mijn oude wortelkanaal- behandeling (van jaren terug) een foto maken en of ik hiermee akkoord ging? Ik heb er geen last van antwoordde ik terug. Maar hij was de expert en ik niet toch?
Na de gemaakte foto's hoorde ik hem tegen de tandartsassistent mompelen, en het woord "vreemd"" liet hij vallen. Na terugkomst zei ik of alles goed was.
Mompelde hij nou iets en verstond ik hem niet goed?
In ieder geval ging hij bezig met de gebitscontrole wat ook weer een beetje op een haastwerkje leek; klaar was ik alweer!
Later toen ik thuis kwam dacht ik wat was nou de uitslag van de tand met wortelkanaalbehandeling, was alles rustig of niet?
Dit heb ik telefonisch nog nagevraagd en zij konden mij dit ook  aan de hand van foto's laten zien, als ik later langs kwam voor de tweede keer.
Want daarvoor was ik bij de mondhygiëniste in dezelfde praktijk geweest, waar de fluoride behandeling niet geheel afgemaakt was, alleen de voorkant en toen kon ik al weer spoelen. Kijk bij mij moet het altijd even landen als ik niet naar te vredenheid wordt behandeld. Dan wil ik eerst zeker zijn van mijn zaak en ga ik alles nog even op een rij zetten om niet meteen te gaan klagen. Maar echt ze deed alleen de voorkant en een beetje, hasseflash en hupsakee, klaar! Mijn vorige mondhygiënistes waren ook grondig, maar meer secuur en verfijntjes, alle kiezen en tanden één voor één netjes reinigen en polijsten. Nooit heeft iemand mij zeer gedaan en ik ging altijd tevreden weg met een schoon prettig gevoel.
Maar deze dame ging zo grondig te werk met het haakje onder mijn tandvlees, misschien last van een schoonmaak fobietje of iets dergelijks? Maar een pretje was het niet. 
Dat het mij zo zeer deed heb ik ook gezegd tegen haar en dat ik dat niet gauw zeg want ik kan best tegen wat pijn.
Verbeelde ik me het? Had ze nou een spottende genietende blik? 
Maar ze zei iets heel anders op neutrale toon, o vervelend, volgende keer maar even kijken of we het met de hand kunnen doen.
Wat nou met de hand, ze had namelijk de hele tijd al een haakje in haar hand en ze heeft niks met een apparaat gedaan, alles deed ze met de hand. Ik wordt gek zo langzamerhand van al die tandartsen en mondhygiënistes bij elkaar!
Als het een apparaat was dan had ik dat wel opgemerkt, er was geen lawaai en getril, nee ze deed alles met haar hand en dat verrekte haakje.
Maar anyway, terug naar de uitleg over de foto's. Zo'n betweterige hautaine mondhygiëniste, gaf uitleg dat er een verkeerde foto's was opgestuurd door mijn oude tandarts.
De beruchte tand met wortelkanaal behandeling stond er nu maar half op. Zodat je nog niks kon zien of deze rustig was of niet. En bovendien moet er om de zoveel jaar foto's genomen worden om de gezondheid van het gebit te bekijken. Waarom is er dan geen nieuwe foto gemaakt vroeg ik, dat zou dan de volgende keer gedaan worden.
Ik begreep haar uitleg maar de tandarts had niks van dit alles tegen mij gezegd of uitgelegd hierover.  . Dus in die context was de uitleg  geheel anders of beter gezegd niet volledig dan dat van de mond-hygiëniste.  Dat zei ik ook tegen haar. Waar zij mij weer haar uitleg gaf. Maar die begreep ik inmiddels wel en zei mijn uitleg ook. En trouwens er was toch al door zijn collega mijn hele gebit nagekeken in detail vanaf de toegestuurde foto's? Snap jij het nog?

Daarna onderging ik de fluoride behandeling. En je raad het nooit, begon zei ook weer met het haakje te prutsen. Ik kreeg bijna een hartverzakking.
Ze ging niet alle tanden en kiezen op een rij bij langs, nee, eerst gepriegel hier dan weer polijsten daar, dan weer gepriegel daar en polijsten ergens anders. Dit was nou niet echt systematisch te werk gaan. Zodat ik niet meer kon volgen of ze mijn hele gebit nou gepolijst had of niet. Maar mij hoor je niet meer klagen. Ik wilde nu eigenlijk wel weg. Ik was er klaar mee.
Wat mis ik al mijn vorige mondhygiënistes, kon ik maar weer terug naar mijn oude tandarts, deze was wel goed, alleen nam ze mijn klacht niet serieus en  veranderde de situatie niet. Mijn wens naar een kleinere tandartsenpraktijk gaf toen de doorslag om weg te gaan. 
Het was een hele grote praktijk, eigenlijk te groot.  Je had nooit dezelfde mondhygiëniste maar ze deden hun werk wel goed en ze waren tenminste aardig. 
Daar denk ik wel eens aan terug en de verhalen die boven mijn hoofd werden verteld door de tandarts  en wat dat met mij deed. Met name de verhalen  wat er mis kon gaan bij een behandeling en praten over derden. Dat doe je toch niet?
Zou zij nu wel rekening met mijn klacht houden? Zou ze er wat van geleerd hebben? Ik ben zonder opgave van reden bij hun weggegaan. Heb het altijd jammer gevonden dat het zo is gegaan. 

Een hartelijke groet van Jorie
en tot de volgende keer!


Geen opmerkingen:

Een reactie posten