donderdag 2 november 2017

De prins op het witte paard

Zo maar op een ochtend in de stralende herfstzon 
kwam ik de prins op het witte paard tegen

o Ja? Bestaat die dan?

Ja, die bestaat in mijn dromen
Maar hij fietste op zijn metalen ros
met zijn trouwe viervoeter dravend naast hem
Toen zag hij mij met mijn trouwe viervoeter
stapte hij pardoes zo maar van zijn ros
en sprak hij mij aan!

o, ja? en jij dacht meteen dat is de prins op het witte paard?

Een sympathiek oprecht ogende man
met een leuke uitstraling
praatte over zijn hond 
en vroeg belangstellend naar mijn hond
We praatten over het stralende weer en
hij had het over de nieuwe fietssnelweg 
tussen Assen naar Groningen 
die hier op onze route zou komen
en dan dus nooit meer deze fijne route 
kunnen doen met de hond.
Hij had het over een alternatief wat waarschijnlijk
alleen maar geld koste en
hij had het over de stadswachten van Haren

Nee, ik dacht niet meteen over de prins op het witte paard

Toen wij elkaar een fijne dag toewensten en
hij verdween met zijn mooie witte herder 
liep ik zingend over de dijk 
een spontaan zelf ontsproten lied te zingen:

over de prins op zijn stalen ros
dat ik met hem mee wilde gaan
naar zijn kasteel
om met hem daar te wonen

een prins op zijn stalen ros
kwam ik zo maar tegen
wat bijzonder dat zoiets bestaat

mijn hart begon vanzelf te zingen
en ik verzon mijn liefdeslied spontaan
Zo maar een prins op zijn ros
kwam ik tegen
dat zoiets nog bestaat!

Ik ga met je mee
ik wil bij je wonen
samen een fundament maken
samen een mooie liefde delen

Dat zo iets nog bestaat!
Deze mooie ontmoeting
prins of geen prins
dat maakt mij niet uit

het was mijn hart die zich zo maar opende
dat vind ik een wonder
een mooi begin van zo maar een stralende 
herfstdag.................

Dank je Louise Hay 
je bent een schakeltje voor deze mooie dag
geweest!


een hartelijke groet van Jorie

en tot de volgende keer!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten