Ik loop nou niet te koop dat ik singel ben. Omdat ik natuurlijk vaak alleen met mijn hond wandel betekent dit nog niet dat hieruit geconcludeerd kan worden dat ik alleen woon toch? Maar bij het volgende gesprek, dacht ik echt, heb ik een sticker op mijn voorhoofd met singel erop?
Laatst kwam ik in een computer winkel waar ik mijn pc ter reparatie had.
Opeens zei de goede man die bij mij in de buurt woonde, dat hij daar niet meer woonde. Dit naar aanleiding dat ik mijn adres doorgaf omdat hij de verkeerde pc vanuit de reparatiehoek acher de winkel meenam die ook mijn naam had maar alleen het adres klopte niet.
Toen hij terugkwam nu met mijn pc, vertelde hij opeens, dat hij gescheiden was omdat ze eigenlijk beiden eenzaam waren en dat ze besloten hadden daarom uit elkaar te gaan.
Ik vond dit eigenlijk nogal wat dat hij mij dit vertelde. Toen hij mij daarna vroeg of ik ook alleen was bekroop mij het gevoel dat ik dit gesprek niet wilde hebben want dit werd een beetje te persoonlijk, zo waar ik niet op zat te wachten, zo maar in een computerwinkel.
Ik zou hem wel verbaasd hebben staan aankijken want hij zei nog het is gewoon uit belangstelling hoor niet uit nieuwsgierigheid.........
Toen ik bevestigend antwoordde op zijn vraag zei hij of ik dan niet online wilde daten?
Ik kom liever gewoon iemand tegen zei ik, bijvoorbeeld samen met de hond of zo. Natuurlijk heeft ieder mens behoefte aan gezelschap, hield ik het wat algemeen.
Maar je deelt toch niet zo gauw je gevoelens als je eens een lonely day hebt, daar zit niet iedereen op te wachten. Als ik een koffiedate met iemand heb dan wil ik het toch gezellig houden, was mijn antwoord op zijn vraag hoe ik met eenzaamheid omging.
Toch vond ik dit gesprek al behorend intiem worden en voelde ik me er niet prettig onder. Ik kende die beste man niet eens! Hij mocht dan een aardige behulpzame man zijn, die op mijn pc vragen altijd geduldig uitleg gaf. Maar mij ging dit gesprek eigenlijk een beetje te ver............voorbij mijn eigen grens.
Gelukkig kwam er een klant binnen en we konden ons gesprek beƫindigen.
Elkaar succes wensend namen we afscheid.
Zo zie je maar weer dicht bij kerst en de donkere dagen, misschien was het dat dit het gesprek veroorzaakte en hij zijn ei kwijt wilde.
Dat hij nu juist mij hiervoor aansprak, ach ik zal het hem maar vergeven, het is bijna kerst!
Een hartelijke groet van Jorie
en tot de volgende keer!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten