Ik doe zelf niet aan Sinterklaasavond meer maar toch kon ik het niet laten om wat snacks te kopen.
De snacks had ik in gedachten voor een vriendin en haar gezin. Een plastic Albert Heijn tas had ik ook nog, goh wat zijn die tassen goed voor allerlei doeleinden zeg! Want recyclen met plastic tassen daar ben ik een kei in.
Met een zwarte stift schrijf ik met grote letters de "zak van Sinterklaas" en een mijter doe ik er ook nog bij, de AH in het midden. Zo nu de snacks erin en klaar is de klus alweer. Het gedichtje had ik van te voren al klaargemaakt en met een nietmachine aan de zak vastgemaakt.
Met Amber in het donker naar het adres waar de actie moest plaatsvinden.
Gek is dat maar toen ik de tas voorzichtig zonder geluid te maken aan de deurknop van de buitendeur hing, ervoer ik weer het spannende gevoel van de voorpret van surprises maken en de verrassing die het opleverde.
Toen ik eventjes aanbelde, begonnen de honden te janken, rende ik snel met Amber weg. Heerlijk om zo'n actie te doen.
Maar het verhaal heeft ook nog een leuk staartje, die ik jullie niet zal onthouden.
Toen ik dus met Amber onze avondwandeling afmaakte, zag ik een puber met z'n moeder, dezelfde actie ondernemen! Natuurlijk kon dit gebeuren op zo'n avond als deze, maar toch.
Het zou toch niet waar zijn, dacht ik. Ik keek nog eens goed...... en ja, hoor de jongen had ook een Albert Heijn tas in de hand die hij aan de deurknop hing bij een ander woonblok van dezelfde huizen. Zijn moeder riep wat en zei dat hij snel weg moest zijn.
Ik liep richting de moeder en vertelde mijn zelfde actie met dezelfde Albert Heijn tas. Ze moest erom lachen en we deelden onze voorpret die onze acties opleverden.
Samenzweerderig als twee "echte Pieten", die hun taak volbracht hadden, wensten we elkaar nog een fijne Sinterklaasavond en glimlachend gingen we ieders ons eigen weg weer ............
Een hartelijke groet van Jorie
en tot de volgende keer!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten