Stil verdriet zie je normaal niet, het zijn vaak de kleine dingen die opvallen, dat de facade van een mens iets afbrokkelt.
Vaak kom ik als ik boodschappen doe of met de hond uitga een oud tenger vrouwtje tegen achter haar rollator. Ze heeft een verweerd gezicht. Zijn het sporen van pijn of verdriet dat ik zie of is het wat anders? Ze lijkt een kranig besje want zo af en toe zeggen we wat tegen elkaar, over het weer of de hond.
Dit keer passeerde ik haar en zag ik heel toevallig twee flessen wijn liggen in haar tas voor de rollator. Waarom trok mijn oog naar die twee flessen wijn?
Zou ze eenzaam zijn met de kerst of juist niet?
Misschien krijgt ze gewoon bezoek en heeft ze de flessen wijn voor haar visite gekocht? Maar het kan ook zijn dat de wijn of alcohol voor haar zelf is.
Ach, waarom denk ik nu meteen dat ze verslaafd is of dat ze de feestdagen alleen en eenzaam met alcohol doorkomt?
Misschien geniet ze van een glaasje en is ze gewoon heel tevreden zo om de feestdagen door te komen.
Niet iedereen is zielig en alleen met de feestdagen maar toch waarom gleed mijn blik dan in haar tas?
Die vraag is niet te beantwoorden.
Als ik voor mijzelf spreek ben ik best tevreden met mijzelf als ik alleen de feestdagen doorbrengt met mijn hond. En vind mij zelf beslist niet zielig. Ik lees een goed boek, ga lekker eten koken en voor je het weet is het al weer voor bij. Wat zijn nou twee dagen in het jaar. En met oud en nieuw trakteer ik mijzelf en de hond dit jaar op een verwenuitje. We gaan drie nachtjes logeren in Drenthe.
Het is een B&B maar met eigen keuken, badkamer e.d. Het ontbijt wordt heerlijk verzorgd. En bovendien halen ze ons ook nog op en weer terug. Ik verheug me er nu al op. Vandaar dat ik aan het hamsteren ben geslagen want ik sla meteen voor drie dagen in.
Omdat Amber wel zielig is met oud en nieuw en de hele avond en nacht in de badkamer trillend als een rietje doorbrengt en het vrouwtje haar met hapjes overlaad, vluchten we nu de stad uit naar een vuurwerkvrije plek om zo een toch ontspannen oud en nieuw te hebben.
Ook was het een zwaar jaar qua gezondheid van Amber, dat ik een paar keer heb gedacht dat ik haar beter kon laten inslapen. Zo heftig was het telkens om te zien als ze evenwichtsstoornissen had.
Toch komt ze er steeds weer bovenop, ook de operatie aan haar oog is gelukkig goed gegaan en is erg mooi geheeld. Ze heeft dus een oog moeten missen door een beschadigd hoornvlies wat niet wilde helen dit jaar. Waarschijnlijk heeft een takje of iets dergelijks haar hoornvlies beschadigd.
Daarna heeft ze haar staart hoogstwaarschijnlijk tussen een zware deur van de hal gekregen. Gebeurd toen ze alleen in de hal wachtte als ik haar kar uit de schuur haalde. En kon ze drie weken niet zitten en gleed ze ook nog op het parket uit, waarna ze hevig trillend en in ademnood bij moest komen, zo zielig.
Na kortere aangepaste wandelingen in de buurt loopt ze nu weer fit en vrolijk. En kan ze de staart weer bewegen en kwispelen!
Ik zal in ieder geval proosten op Ambers gezondheid dat 2020 een goed jaar voor haar zal worden..............
Happy New Year
Een hartelijke groet van Jorie
en tot de volgende keer!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten