dinsdag 24 december 2019

op je kern of basis zitten

Dat je alles kan reflecteren naar jezelf toe geeft voor mij het volgende inzicht.
Als ik bij een ander ben dan luister ik graag intens mee; een manier om te voelen en in verbinding zijn met de ander. Gewoon met aandacht luisteren. Het is een tweede natuur van mij en dus een patroon geworden. Het voelt als een warm contact. Maar wat als het te intens kan zijn en daar je accu leeg van loopt? 
Als je vergeet om bij je eigen kern te blijven, dan raak je vermoeid omdat je alleen maar opneemt. 
Beter kan ik mij meer op afstand leren te verhouden tot contacten. Niet meer zo meebuigen met de ander, maar bij mijn eigen kern blijven. Het is nog nieuw en balanceren. Los van de ander en dichter bij mijzelf. 
Ik ben het ergens kwijtgeraakt, het bij mijzelf blijven, ergens maar wanneer en hoe is dit gebeurd? Was mijn overspannenheid o.a. een gevolg hiervan? 
Was het de leegte in mijzelf waar ik bang voor was? Of alles gewoon bijelkaar het werk, de druk, de sfeer, dingen die ik nog niet verwerkt had? 
Maar het inzicht helpt zeker om te oefenen meer afstand te bewaren in elk contact en situatie. Misschien ook bij het horen van een stem? Dat zal altijd wel lastig blijven; die aan en uitknop heb ik nog niet kunnen vinden. Maar je weet maar nooit.
Het is een proces weer terug naar mijn basis en inmiddels weet ik dat die basis steviger is geworden dan voorheen, juist als je alles verliest en niks meer verwacht.  
Met vallen en opstaan, stap voor stap, ga ik op mijn eigen wijze..........naar een nieuwe toekomst.
De kerst is weer in aantocht en dan kan ik in iedergeval weer volop luisteren naar zingende violen en tingelende belletjes, dat is een schrale troost.

Een hartelijke groet van Jorie
en tot de volgende keer!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten