Het is heerlijk om single te zijn, toch heb je wel eens als ieder mens momenten dat je behoefte hebt aan een vriendelijk woord of gebaar van een medemens. Maar dan wel gemeend natuurlijk, anders komt het als een toneelstukje over, en als ik ergens een hekel aan heb dan is het dat wel. Het komt bij mij in ieder geval niet binnen. Meestal weet je wel of het goedbedoeld is en of het uit onhandigheid komt.
Maar dat ik nou juist van mijn "kwade" buurvrouw een aaneenrijging van complimenten krijgen? Waar wil ze nu weer controle over hebben, denk ik dan of wat wil ze van mij. Ja, echt. Een mens verandert niet zo maar hoor. Ik ben altijd erg spaarzaam over mijn privé leven. Het is hier net een dorp zo af en toe. Toch komt ze aan bepaalde informatie dat ik denk, hoe komt ze daaraan, wat bedoelt ze nou toch hiermee. Het is net niet mijn situatie maar het is wel eigenaardig, zo dicht zit ze erbij, maar toch net iets anders. Erg unheimisch.
Ik kan er ook geen spelt tussen krijgen als ze aan het woord is, dus laat ik haar. Het is altijd éénrichtingsverkeer geweest, misschien onzekerheid? Dus valt het erg op dat ze de laatste tijd anders doet dan anders. Hoe zal ik het zeggen, ze was nooit complimenteus en nu opeens wel. Misschien dat ze haar leven verbeterd denk ik nog. Dat de kleur groen ook haar kleur is, mooie trui e.d. En of ik ook met de 4 mijl meedoe, dan kan ze zwaaien naar me. Terwijl ik hier nooit aan meegedaan heb. Een beetje akelige interesse opeens. Ze zou toch niet verliefd op mij zijn? De buurvrouw verliefd? Nee, dat kan niet, of ze moet bi zijn, terwijl ze dat misschien zelf niet weet. Ach ja, je bent nooit te oud om te leren toch. Misschien kan ik het haar vragen, Goh wat is er toch met je aan de hand, ben je verliefd of zo? Je doet zo anders dan anders de laatste tijd. Nee, ik bemoei me liever niet met persoonlijke en privé aangelegenheden, daar houd ik me liever buiten. Beter voor beide en het "dorp".
Als we elkaar in de Ah ontmoeten begint ze alweer over die app die zo handig is en of ik er ook een heb. Ze weet inmiddels toch wel mijn antwoord dat ik niet zo "appig" ben.
Ach ik vermijd haar vanaf nu maar een beetje, als ze op het balkon is. Kan ze een beetje rust krijgen. Want ze bemoeit zich een beetje te veel met mij dat zal ze wel aan mijn gezicht gemerkt hebben, want toen ze laatst zei in de Ah dat er iemand langs zou komen van de technische dienst, keek ik haar wat verrast aan. Nou je hoeft hem niet binnen te laten, vulde ze voor mij in. Dan zeg je toch dat je geen last meer hebt van korrels. Eénrichtingsverkeer, het veraste mij weer op dat moment in de Ah. Dat was wat er aan schortte, zoals altijd. Hoe aardig ze ook probeert te zijn en denkt mij te helpen. Het gaat altijd weer mis, ik kan er op wachten. In het verleden zei ik daar wel eens wat van. Maar dat drong echt niet tot haar door, ze bleef wie ze was, een gepensioneerde schoonmaak directrice van een bajes. Die rol heeft ze nooit afgelegd.
En het verhaal begint al gekkere vormen aan te nemen.
De buurvrouw heeft namelijk een inpandige garage en daar had ze ook last van de korrels. Ik vroeg me af hoe die korrels dan wel niet naar binnen zijn gekomen. Die waaien toch niet zo maar haar afgesloten garage in naar de regenpijp op het rooster. (en bovendien de garage zat aan de andere kant van het appartement) Toen ik haar hiernaar vroeg, legde ze het bozig uit, (als je verliefd bent dan val je niet zo uit naar je geliefde toch, dus verliefd is ze niet, maar wat dan wel?) Vandaar dat ze de technische dienst erbij had gehaald en deze zonder het te zien concludeerde dat het niet met de bouw had te maken maar met een amateur, die bezig was geweest. Een amateur? Bedoelde hij de klusjesman hiermee? Want het ging inderdaad wat amateuristisch. En zelf wist de technische dienst niks af van deze klachten met piepschuimkorrels, die wij bewoners, keurig in detail, noteren in een systeem. Zodat men dit kan repareren.
Toen ik de buurvrouw weer tegen kwam op haar balkon, zei ik dat ik de korrels liet liggen voor de technische dienst, mochten die nog komen. Het was inmiddels al 2 weken geleden en de korrels kwamen nog steeds op het balkon, na de reparatie, als het waaide, in mindere mate, maar toch. Toen de buurvrouw doodleuk zei: O die heb ik afgezegd, de buurvrouw wil niet dat je aan de deur komt, had ze tegen de technische dienst gezegd! 😖😖😖 De winter komt er aan dus dat scheelt weer.
Er is altijd wel wat, zo heb ik weer een blog om over te schrijven.
tot de volgende keer
hartelijke groet van Jorie!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten