Haar takken vol
haast bezwijmend onder de zware
witte bloemenpracht
loom wuivend in de wind.
Opgemaakt als een lentekoningin
koketteerd ze
met haar zware witte mantel
die haar als gegoten zit.
Ze is een volleerd mannequin.
Elke lente, elk jaar verschijnt ze
voor mijn raam.
Ik geniet telkens weer,
van deze schone dame in het wit.
Maar wat is het van korte duur!
Kon het maar wat langer duren,
een ietsje pietsje maar.
Ik kan smeken wat ik wil.
Met deze vluchtige ontmoeting,
zal ik mij tevreden moeten stellen
Ik geniet daarom nog eens extra
van al deze bloemenprachtTot de volgende keer,
een hartelijke groet van Jorie
Geen opmerkingen:
Een reactie posten