maandag 24 april 2017

Een zonnige zondag begin april

Het beloofd een heerlijke dag, 19 graden, te worden.
Dus ik besluit de mooie route te doen vanaf Glimmen naar Zuidlaren.
We vertrekken eind van de ochtend met de bus.
Daarna begint onze wandeling aan de overkant van de weg,  een brede zandweg met fietspad. Een heerlijke weg waar ik Amber meteen al los laat lopen. Deze zandweg gaat dwars door het bos Appelbergen waar halverwege zich het paviljoen bevind. Een trekpleister ideaal voor hondenbaasjes. Mijn favoriet: appelgebak natuurlijk met koffie.
Dit keer sla ik deze lekkernij over. Ik moet bezuinigen. Alleen een koffie voor mij. Voor mij is het nog steeds crisistijd hoor. Geen ramp want ik neem altijd van alles mee. Een picknick met Amber is ook gezellig!
Amber kent de weg en ze trippelt voor mij uit, een blije vrije hond!
We doorkruisen het bos met de vele leuke paadjes. Amber verdwijnt achter wat heuveltjes. En in eens komt ze weer te voorschijn, zo mooi zwevend. Het lijkt bijna zo'n slowmotion beeld wat ik op mijn netvlies krijg. Een prachtig plaatje om nooit te vergeten. Even later springt er net zo'n blije hond over het zelfde heuveltje achter Amber aan. Amber heeft niks door en rent haar eigen neus na, de hond achterlatend.
Amber heeft wederom een bankje, in de schaduw,  in de gaten waar ze neerploft.
Het is wat te koud om lang te blijven zitten dus we wandelen gestaag door naar het volgende bos, "de vijftig Bunder".
Ook daar is voor Amber een heerlijk brede zandweg waar ze los kan lopen tot de camping.
Halverwege deze route staat een bankje waar we ook wel eens zitten voor een broodje. Dus Amber ploft ook deze keer bij het bankje neer, een vanzelf-sprekendheid, dat baasje wel volgt. Mijn late middaglunch besluit ik dan ook hier te verorberen. Amber krijgt haar brokjes en een paar crackers. Ook krijgt ze van mijn fruit wat.
Daarna wandelen we weer fit verder. Omdat het nog zo lekker weer is besluit ik de route te verlengen. Het is pas een uur of drie en ik heb nog geen zin om naar huis te gaan. Dus lopen we, ja wel, weer via een brede zandweg nu richting Schipborg. Het vennetje is dit keer het einddoel om daar ergens aan het water te zitten met een boekje. Als we een plekje hebben gevonden, meestal zoekt Amber de plekjes op en keur ik ze goed, klap ik mijn visstoeltje uit.
Het visstoeltje staat nog maar net, als Amber moe neerploft op een bedje van bladeren. Ik staar over het water, heel wat vogels, futen, eenden, ganzen, zijn hier op het water te zien. De spartel geluiden, de vogelgeluiden, een genietplekje.
Amber is in dromenland, zo moe is ze. Dit is onze eerste lange pauze.
Wat ziet ze er zo kwetsbaar uit, dat kleine koppie half weggedoken in het bladerdek.
Als we na een lange pauze weer vertrekken richting bus, zijn we om zes uur weer thuis.

Opmerking:
April doet wat ie wil; koud en rond 10 graden, winterjas nu weer aan (week 17)


Een hartelijke groet van Jorie,
en tot de volgende keer.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten