Amber houdt ervan om gemasseerd te worden, het liefst de hele dag.
Dat dit ons vaste ritueel is geworden, na elke wandeling is spontaan ontstaan.
Spontaan omdat na elke regenachtige wandeling ik Ambers poten wilde drogen maar dat liet ze niet graag toe. Ook aan haar staart mocht ik niet komen. haar poten en haar staart waren heilig.
Alleen haar schattige koppie mocht ik zoveel mogelijk aaien wat haar betreft.
Dus om haar te laten wennen dat er toch ooit een kam of borstelbeurt moest komen of dus met niet te modderige poten de woonkamer in moest ik wat verzinnen.
Mijn hobbykamer was een zeer geschikte hondenkamer daarvoor. Mijn toiletmat verhuisde naar de hobbykamer als viezepotenmatje voor Amber en voor allerlei doeleinden bleek later.
Dus zogezegd zo gedaan, na elke wandeling zei ik tegen Amber voordat ze de woonkamer intippelde:
"eerst pootjes"!! Dan gebruikte ik een zacht borsteltje om eventjes over haar pootjes te aaien en om haar hier aan te laten wennen. Later gebruikte ik een doek. Ze liet dan erg mistroostig met een groot vraagteken dit gebeuren toe.
Ze vindt het nog steeds niet leuk maar ze laat het tenminste nu toe.
Natuurlijk beloonde ik haar met veel enthousiasme en een koekje maar later meer met een knuffel of een dikke aai, na de borstelbeurt.
Om het nog wat leuker voor haar te maken beloonde ik haar op een gegeven moment met een uitgebreidere knuffelbeurt wat uitmondde in een spontane massage. De grepen die ik tijdens mijn opleiding geleerd had voor massage gebruikte ik gewoon voor de hond en dan met meer variatie: gewoon op gevoel.
En Amber ......... vond het prima! Ik zag haar oogjes lodderig worden en haar koppie naar beneden gaan hangen van ontspanning!
Op een gegeven moment liep ze zelf al naar haar "hondenkamer" en ging op het bewuste matje zitten.
Dan kwispelde ze al en dus was ik "gedoemd" tot vandaag deze massages te geven.
Het is elke keer mooi om te zien dat Amber er zich aan over geeft en er dan zelfs gewoon bij gaat liggen om zich er heerlijk aan over te geven! Terwijl ze eerst alles zitend onderging.
Vandaag ging ze voor het eerst op haar "viezepotenmatje" voor de massage aan er al klaar voor liggen, van zo de massage kan beginnen, schitterend toch!
Toch krijg ik wel eens de indruk dat ze zich verveeld in huis, ze heeft haar botjes om op te kauwen, maar ze hecht niet aan spelen of dat ik iets verstop of iets dergelijks of aan een ander vermaak.
Net als nu loopt ze wat heen en weer en kijkt ze een beetje triestig, ze is onrustig. Wat zou dat betekenen?
Ik had wel eens gelezen dat ook honden zich kunnen vervelen en dan worden ze baldadig of onrustig.
Het kan ook zijn dat een hond meer fysieke uitdaging nodig heeft of meer mentale uitdaging. dan is ze binnen rustiger. Maar ja ik loop al totaal minstens 3 uur per dag met haar buiten dus dat zal het wel niet wezen. En mentale uitdaging; dan moet ze van spelletjes houden en dat doet ze nu juist niet.
Toen ik zag hoe lief en voorzichtig ze met dat kleine puppy in het park speelde, smolt mijn hart.
Dat zou net wat voor Amber zijn, was mijn gedachte, misschien ooit in de toekomst.
Dan kan ze haar moederliefde kwijt en heeft ze een speelkameraadje...........
Een hartelijke groet van Jorie,
tot de volgende keer!
.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten