zondag 2 december 2012

Wandelen


Zomer 2012
Ik ben gek op wandelen, het helpt mij enorm om te aarden en in het “hier en nu” te zijn.
Deze wandeling voert mij langs een sloot en ik verbaas me over de verscheidenheid van bermbloemen en haar kleuren. Schitterend, ik geniet!
In slowmotion wil ik dit alles met mijn zintuigen opnemen en vooral met aandacht, anders wordt het iets van consumeren zonder te proeven, ik zie de koningblauwe korenbloemen, gele kaasjeskruid, witte peen maar dit weet ik niet helemaal zeker, de gele ganzenbloem lijkt op kamille maar dan helemaal geel, gele kleine bloemetjes in trosjes, het lijkt op Barberakruid of raapzaad, kleine schattige donkerroze bloemetjes, Silene, deze had ik ook op mijn balkon staan maar dan wit, klavers, boterbloemen, en er zijn nog wat bloemen waarvan ik de naam niet weet. Via google kom ik er later ook niet achter.
Mijn hand raakt een blaadje of een bloem aan en ik kijk naar meer details als vorm, lengte, kleur van een blad,  bloem of stengel.
Heerlijk vindt ik dit , zo genieten van de natuur. Ik wandel verder.
Ik kom twee fietsende dames tegen. Later staan ze even stil en we maken een praatje over het warme weer.
Als ik verder loop zie ik bij een boerderijtje een “oud” vrouwtje op klompen met haar rug naar mij toe staan, zo te zien leest ze de krant die ze net heeft opgehaald uit de brievenbus. Ze heeft grijs lang haar en draagt een oude oma jurk met ondefinieerbare grijze en paarse motieven. Ook zie ik dat ze dikke kousen aan heeft.
Ik passeer haar en opeens veranderd ze in een jonger iemand en stralend zegt ze: “wat is het mooi weer he, wat is het mooi! “
Deze opgewekte jeugdige metamorfose had ik niet verwacht en ik glimlach breed naar haar en spreid mijn armen zijwaarts als om aan te geven dat ik het met haar eens ben en ook ik geniet en zeg haar dan ook: “ ja wat is het toch heerlijk weer !”
Wat doet het weer mensen toch goed, denk ik.

Heel cliché natuurlijk maar het zijn nou net deze kleine dingen waar ik zo van houdt. Als je het  maar kan zien en het niet over het hoofd ziet, wat makkelijk kan gebeuren. Mij ook, maar nu gelukkig niet!

Tot de volgende keer,
een hartelijke groet van Jorie

Geen opmerkingen:

Een reactie posten