dinsdag 4 december 2012

Zekerheid versus avontuur

Zekerheid versus avontuur was altijd mijn rode draad door het leven.
Deze twee irritante tegenstrijdigheden waren nooit in balans.
Dan koos ik weer voor zekerheid en knaagde het avontuur weer aan mijn poten.
Dan koos ik weer voor avontuur en knaagde de zekerheid weer aan mij.
Deze altijd maar vicieuze cirkel is er nog altijd maar is nu meer in balans.
Het is als ying en yang twee uitersten en ze horen bij mijn leven.

Nu weet ik dat de kleine dingen er toe doen in mijn leven
en dat ik daar gelukkig van wordt.
Het is best moeilijk om dit toe te geven aan mezelf maar ook aan anderen.
Want het is een wereld waarin het grote, het meer van alles, het meer kunnen,
het meer doen of denk groter overheerst.

Maar niemand zegt je of je er gelukkiger van wordt en of deze slogans daadwerkelijk bij je passen.
Zeggen dat je van het kleine houdt daar is ook  moed voor nodig.
Om te zeggen dat je minder wilt en niet zoveel of niet zo groot en je vooral houdt van kleine dromen.

Mijn balans/kompas was aardig zoek door het zoeken naar het grote, te grote dromen.
Op den duur blijft er niks meer “over”, je bent “naakt”, zo voelt het.
Tot je gewoon roeit met de riemen die je nog hebt.

Elk mens heeft zijn eigen bron en dat is pas de ware aard van je eigen schepping.
Als je je eigen natuur of schepping volgt en accepteert dan pas kom je in het reine met je zelf.

Vanaf mijn puberteit schreef ik al gedichtjes, verhalen en deed ik aan schilderen maar door mijn focus gericht op het grote, kon ik dit niet op waarde schatten.
  
Nu eindelijk “grijp ik dankbaar deze riemen” met beide handen aan.
Eindelijk geniet ik, intens van het schrijven. Het geeft mij vrijheid in mijn hoofd door het uiten van gedachten. Het inspireert mij en creëert weer nieuwe paden, de cirkel is nu bijna heel, want uienschillen zijn er zolang je leeft en dat is goed.

Tot de volgende keer,
hartelijke groet Jorie

1 opmerking: