zondag 7 juli 2019

Amber moet rusten en herstellen hele jaar 2018

Mijn "meissie" heeft vanaf  februari 2018 een soort van verkoudheid (loopneus) en voelt zich duidelijk niet lekker. Ze loopt onwennig en houterig door het park en kijkt me steeds aan. Ook avonds tikt ze met haar pootje op mijn slaapkamerdeur en wil ze bij me zijn en ze likt constant aan haar neus, haar koppie steeds rechtop.
De volgende dag ga ik als afleiding met haar lopen "rondje Piccardhof", en van daaruit een ruig weiland in waar soms schotse hooglanders lopen.
We gaan zitten bij een idyllisch plekje, een watertje waar 3 ganzen traag voortschrijden, ze lijken in een soort trance. Het zonnetje, het nog natte gras, vogelgeluiden. We genieten beide!
Maar avonds is het weer raak, ze likt constant haar neus.
De volgende dagen gaat het wat heen en weer tussen kwiek zijn en apathisch, futloos en veel slapen. We doen het de hele week wat rustig aan en maken korte wandelingetjes in het parkje.
Ik kom meer toe aan lezen: Rita Spijker is schrijfster en woont in Assen, geeft schrijfcurssen o.a. op Schiermonnikoog. Ze schrijft autobiografisch, heeft een rustgevende stijl van schrijven. Haar redenen om te schrijven is erg herkenbaar, ze schrijft namelijk om te voelen dat ze leeft, om vat te krijgen of vorm te geven aan het leven!
Schilderen lukt mij nog niet helemaal: het is alsof het een zware operatie is waar de voorbereidingen hiervan het zwaarst voelen. Dat schilderen ook leuk is naast inspanningen dat vergeet ik soms. Want mijn geest moet eerst de rust vinden om op "plekken, uithoeken, op vrije paden" te komen waar het anders nooit komt, waar ruimte is om vrij te creëren. Die ruimte geeft dan meestal wel verrassende resultaten. Maar het is ook vooral veel zoeken, zoeken en nog eens zoeken.
Het creëren gaat pas vanzelf als er ruimte ontstaat, vrij van alles en daarin of daaruit kan je inspiratie halen!
Het is mei de temperatuur is iets gezakt naar 23 graden en ik heb zin om de schaduwrijke wandeling te maken met Amber met de bus naar Glimmen en van daaruit naar het koffie paviljoen in Appelbergen naar Zuidlaren via de "vijftig"Bunder" naar  N34 Westlaren en met de bus weer terug.
Alles gaat goed maar als we starten vanaf het paviljoen gaat Amber bij alle bankjes die we tegenkomen erbij liggen! Ik twijfel of ik hier goed aan doe. Maar ik loop toch door en we rusten inderdaad bij elk bankje een half uur.
Als we eindelijk weer thuis zijn en de volgende dag Amber weer haar koppie rechtop houd zonder te bewegen, maak ik een afspraak met de dierenarts.
Ze concluderen dat ze een stijve nek en heupen heeft. Ze krijgt Novacam mee.
Dit zal ze het komende jaar blijven gebruiken want haar stijfheid blijft.
Ik laat foto's maken om slijtage uit te sluiten. Ze heeft geen slijtage maar er is wel een ruimte tussen haar ruggewervels te zien waardoor er kraakbeen of bot gevormd kan worden om die ruimte of instabiliteit op te vangen, wat stijfheid geeft.
Er moet in de toekomst opgelet worden of er geen zenuwen bekneld gaan zitten.
Bij de controles inspecteren ze haar reflexen zo nu en dan.
Ik krijg een schema mee omdat ze geen lange wandelingen meer mag maken.
De langste wandeling is nu rondje benzine pomp 5-10 minuten. In de toekomst gaan we alle wandelingen halveren want neerkomt op max 1 uur!! Wennen hoor. O ja, en geen trappen meer op in de flat. Dit deed ze de laatste keren ook met moeite, maar ik spoorde haar juist aan, omdat ze wel vaker angstaanvallen of een terugval heeft bij dingen die ze eng vond.  De arme ziel.
Van hieruit gaan we langzaam opbouwen. Uiteindelijk komt dit neer op 2x een half uurtje en 2 korte wandelingen van 15 minuten. Dit doen we het hele jaar.
Het is echt afzien voor ons twee. Ik zit met klapstoel de hele zomer in het park en Amber scharrelt ernaast.
Ook fysio ingeschakeld voor hulp, krijg advies van haar hoe wandelingen op te bouwen of maximaal aantal minuten te komen. We komen op een half uur omdat Amber daarna stijf aanvoelt. Ze geeft het zelf blijkbaar niet aan, dus ik moet zelf de grens aangeven. De fysio is erg voortvarend en wil zo snel mogelijk van de Novacam af en de wandelingen snel opbouwen. Maar Amber laat niet zo veel resultaat zien na de behandelingen van soort drukpuntmassage. Het is toch een oud hondje werd gezegd. Wel met Novacam gehalveerd. Dierenkliniek Vechtstraat verzuimd haar naam te noemen in herstelplan van Amber, ondanks dat fysio goed met hun bekend was. Fysio is hierin teleurgesteld.
Gelukkig is het een warme zomer en tot en met bijna eind oktober in de twintig graden.

Een hartelijke groet van Jorie
en tot de volgende keer!



Geen opmerkingen:

Een reactie posten