maandag 8 juli 2019

Een oude aantekening toen Amber 2 weken bij mij was

Amber heb ik nu ruim 2 weken, en is een alleraardigst lief hondje.
We zijn elkaar druk aan het verkennen. Ik neem haar 3x per dag mee voor 2 lange en 1 korte wandeling. Morgens sta ik al om 8.15 uur in het park en heb ik al gegeten. Mijn dag heeft nu een reden om voor op te staan!!! Ik krijg er een volle gestructureerde dag voor terug!
Met liefde klop ik alle dagen kleedjes uit, en vul mijn leven met mijn hond.
Ze loopt snel en fanatiek voor mij uit, een donker bruin slank meisje, met een grijzig bruin gemêleerd snoetje, voorpootjes en een prachtige pluim staart.
Een beetje wollig aan de zijkanten, ze is prachtig!
Volgende week is de proeftijd voorbij van 3 weken, die zou ze glansrijk doorstaan. Maar niemand is perfect zelfs hondjes niet.
Zo lief als ze is, op het onderdanige af, zo "agressief" kan ze soms ze opeens zijn naar andere honden. En trekt ze haar snoezige snuitje in een dikke rimpel, en met haar bovenlip ontbloot laat ze haar tanden zien, een akelig en bedreigend gezicht waar ik enorm van schrok. Dit is zo onverwachtst, dat "moeders ideaalbeeld" aan diggelen is gevallen. Ik sta notabene te trillen als een rietje! Want hoe ga ik hiermee om als onduidelijk is waarom ze dit doet naar andere honden?
Ik merk dat ik behoorlijk onzeker hierover word als ik totaal in het duister tast wat de reden hiervan is.
Toch ben ik er inmiddels achter dat ze een "blijf van mijn lijf" hondje is naar andere honden toe! Andere honden mogen haar besnuffelen, dan staat ze stil en ondergaat dit perfect maar zodra dit langer gaat duren dan zij wil, of honden zijn te wild, dan geeft ze haar grens dus heel duidelijk aan, met haar lippen!
Op haar voorwaarden mogen honden haar benaderen. Het liefst éénmalig besnuffelen en rustig. Vaak komt hondentaal op mensen als zeer bedreigend over maar het is volkomen normaal in hondentaal om duidelijk grenzen aan te geven naar andere honden. Zo weten honden dat ze haar grenzen moet respecteren!
Als ze nu andere honden tegen komt roep ik haar om te volgen. In de toekomst merk ik dat ze vanzelf wegloopt als ze er genoeg van heeft. Of het baasje verdedigen als ik op een bankje zit als er een andere hond aankomt, gromt ze. Dit blijft er merk ik nog steeds een beetje inzitten.
En ze heeft een jagersinstinct! Ze mag graag achter een scharrelende duif of vogels aan gaan maar het leukste vind ze de eenden bij het meer.
Of kikkers, daar wil ze ook wel voor een slootje induiken.
Omdat Amber elk geurtje in haar neus opneemt, alles is nieuw voor haar, schieten we niet erg op. Toch is het ook wel relaxed zo om stil te staan bij Ambers "reukmoment". Zo leer ik me te onthaasten want meestal stevel ik snel door. Dus Amber leert mij te onthaasten!
Ook  gazons van voortuinen,  vindt ze reuze spannend, de paadjes er naar toe.
We houden elkaar naar alle tevredenheid gezelschap.
Amber is de reden dat ik wilde veranderen, toen ik het geluk niet meer zag. Immers een roedelleider moet ten alle tijde positief, kalm en consequent zijn!!
Be de roedelleider zeg ik hardop tegen mijzelf als ik mezelf erop betrap dat ik op de automatische piloot ga en dat werkt!!
Zij blijft mijn meissie door dik en dun, vooral nu ik deze oude aantekening opschrijf en het wat minder gaat met mijn meissie, ben ik er voor haar want ze was er ook voor mij!!!

Een hartelijke groet van Jorie
en tot de volgende keer!!!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten